Referans - Yarının Habercisi | Ne kadar küfür, o kadar ödül

Tesadüfe bak, Fransızların sözde “Ermeni soykırımını” kabul etmelerinden dakikalar sonra Nobel ödülü (kendi cümleleri ile aktarıyorum) “Türk, Ermeni ve Kürtleri kırdı. Türkler, 1915’te 1 milyon Ermeniyi kesti. Soykırım yaptı. 1983’ten sonra da 30 bin Kürtü öldürdü” tezini kitapları ile dünya kamuoyuna yayan büyük yazar Orhan Pamuk’a verildi.

Tesadüfe bak... Bu karar geçip de karara dayanak olan tezin sahibi ödül almadan 48 saat önce Irak Parlamentosu ülkeyi resmen 3’e bölen ve Kuzey Irak’ı “Kürdistan” ilan eden kararı kabul etti.

Tesadüfe bak... Irak bölünüp, Fransa Türkiye üzerine gelip, büyük yazarımız ödül alırken aynı saatte Türkiye ve ABD tarafından atanan terör koordinatörleri “PKK’ya karşı silah kullanılması için iki tarafın da mutabakatı gerekir” tezi üzerinde anlaşıp, bunu Türk kamuoyu ile paylaştılar. Böylece Türkiye, resmi olarak askerlerini şehit eden terör örgütüne karşı savunma hakkını ABD ile paylaşarak “bağımsız ve egemen bir devlet olma iddiasından” vazgeçti.

Tesadüfe bak... Bütün bunlar olurken Türkiye’yi tarihinin en büyük borç batağına sokan Kemal Derviş, Türkiye’de bitiverdi. Ekranlarda boy gösterip “Aman cari açığa dikkat, sizin kimseye kafa tutacak haliniz yok, her yeriniz açıkta, ses çıkarmayın” mesajı verdi.

Şov değil, net tavır önemli

Değerli dostlar, bazı köşe yazarlarımızın “tesadüf” dediği bu olanlardan bir Türk vatandaşı olarak tam tabiri ile acı duyuyorum, içim acıyor. Ülkem nereye sürükleniyor? Neler oluyor? Türkiye hakkında oynanan oyun ne? Makro plan hangi aşamada? Bütün bu sorular beni boğuyor, aklımı başımdan alıyor ve işin kötüsü, bana umut verecek en küçük bir ışık bile göremiyorum.

Sonuç: Konuyu daha fazla uzatmadan sizleri bu tesadüfleri düşünmeye davet ediyor ve bütün Türk kamuoyunu “oda başkanlarının Fransa’ya şov yapması” gibi komik tepkiler harici daha net tavır almaya en önemlisi “nereye gidiyoruz” sorusunu sormaya davet ediyorum.

Not 1: Bu yazıda detayına değinmeyeceğim fakat Fransa’da geçen tasarının bir de “cep tarafına” veya birileri adına “ekonomik” yönüne bakmak lazım. “Ermeni diasporası” yıllık 400 milyon dolara yakın bir parayı bu işe harcıyor. Bu noktada şunu düşünün: Ermeniler, hiçbir ilgisi olmamasına rağmen, kendini bu işe vakfeden bazı Fransız milletvekillerini, satın almış olabilir mi? Hayatında hiçbir ideali olmayan “sarhoş” bir Fransız vekil bu işten “100.000 euro alıp” elini kaldırsa ne kaybeder?

Not 2: Türkiye’de, bazı yazarlarımız tarafından “demokrasinin beşiği” olarak tarif edilen Fransa’nın, görünen kısmını biraz kazıyınca şu iki ilginç detay ortaya çıkıyor:

* Amerikan ordusu Normandiya’ya çıkmasaydı, Fransızlar bugün Almanca konuşuyor olacaklardı.

* Marshall Planı’nın detaylarına bakarsanız, Almanların elinden fiilen Amerikalılar tarafından kurtarılan Fransızların cebine konan para tam o günün parasıyla 3 milyar dolar. Bu noktada "Türkiye, Amerika’nın Marshall yardımıyla ayağa kalktı" diyenlere duyuralım: Türkiye’nin aldığı para 300 milyon dolardan bile az.

OKUYUCU MEKTUBU

Mesaj: Orhan Pamuk sözde ermeni soykırımı yasası ile ilgili pire için yorgan yakılmaz demiş (ntv haber ) burada pire kim yorgan kim bilir açıklasa da öğrensek ...

Gönderen : Refik Sayman
refiksayman@gmail.com

Mesaj: Size sağlıklı, mutlu, uzun bir ömür dilerim.

Gönderen : Fahrettin Özdemir
fahrettinozdemir@gmail.com.tr